чағир
chagʻirчағир И
от 1. эск. айн. Чоғир.
Эл қонидан ичишар чағир, Бари бирдай ўғри, муттаҳам. — Миртемир
2. Ола-була, кулранг.
Баширжон чағир кўзли шофёрга зимдан қараб-қараб қўяр эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
Севаргул жилмайибгина онасининг чағир кўзларига тикиларкан, беихтиёр кўнглидан шу фикр ўтди. — Н. Қиличев, Чиғириқ
чағир ИИ
от айн. Чақир.
Чағир тошлар товонимдан тишлаб олган, Қўлларимдан кийикчалар ушлаб олган. — М. Юсуф
Олис, чағир тошли ёʻллардан Отда елиб ўтамиз бирга. — Х. Даврон