чағир-чуғур
chagʻir-chugʻurчағир-чуғур
тақл. с. 1. Қушларнинг баравар сайрашидан, чуғурлашидан чиқадиган бетартиб овозни билдиради.
Аллақаердан учиб келган қушларнинг чағир-чуғур сайрашигина эшитилади. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз
2. кўчма Бетартиб, бақириб-чақириб сўзлашиш, олағовур суҳбат.
[Бой:] Ҳой, ичкари кир, чағир-чуғурдан қулоғим битди. — Ойбек, Танланган асарлар
Уларнинг чағир-чуғур аралаш қаҳқаҳалари ҳовлини янгратди. — Ойбек, Танланган асарлар