buzuqi

sft. 1. Toʻgʻri yoʻldan ozdiruvchi, orani buzuvchi, oraga raxna soluvchi, igʻvogar, buzgʻunchi, gʻalamis.

Yusufbek hojining oʻgʻli va oʻzimizning Margʻilondan ham yana bir necha buzuqilar — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Toʻrajon, arzimiz shuki, bebosh buzuqi birgina shariatga emas, balki podshoh hazratlarining shaʼniga ham yomon gaplar aytgan. — Hamza, Boy ila xizmatchi

2. Axloqsiz, fohisha.

Buzuqi qarisa ham, Gʻamzasi qarimas. — Maqol

склочник, бузотёр, смутьян

n aquabbler, debaucher

buzaqı, jezókshe, gúdibuzar

Verführer(in) m, f