бузғунчи
buzgʻunchiбузғунчи
от айн. Бузуқи.
Унча катта бўлмаган қишлоқнинг ўз кайвониси-ю бузғунчиси, ўғриси-ю ҳаками, бахтлиси-ю бахцизлари бор. — Ёшлик
Бу ғурбатларнинг бари сенинг оёғингнинг тагидан чиққандир, мамлакатни буздинг-ку, бузғунчи, беоқибат. — Эрали ва Шерали