butlamoq

fl. 1. Chalasini, kamini, yetmaganini toʻldirmoq, rasolamoq, bekam-u koʻst qilmoq.

Agar boshqa odam boʻlganda, Mahmudaga toʻgʻri yoʻl koʻrsatar, roʻzgʻorini but-lab olishni oʻrgatardi. — Gazetadan

Mamadalijon, manam dunyoyi boumid, Ahmadxoʻjam bilan Hamzaxoʻjamga bisot yigʻib, toʻy anjomini butlab qoʻyganman. — N. Safarov, Olovli izlar

2. koʻchma Kiyintirmoq, yasantirmoq.

Xotinga hurriyat — qornini toʻygʻizish va egnini butlashdir. — Mushtum

Olamning egnin butlash — Oʻzbekda shudir matlab — A. Oripov, Yillar armoni

3. Butunlamoq; birlashtirmoq.

Kech boʻlsa-da, ikki siniq koʻngil butlandi. — Saodat