бутамоқ

фл. 1. Дарахтнинг кераксиз шох-шаббаларини кесмоқ.

Бутамасанг —мева оз, Бутасанг — ейсан қиш-у ёз. — Мақол

Сидиқжон шитоб билан дарахт бутар экан, Канизакни излаб, атрофга кўз ташлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Нурхон нарвонга миниб, тут бутамоқда. — О. Ёқубов, Ларза

2. кўчма Кесмоқ, ўлдирмоқ.

Бой катта бошини кичик қилиб чиққанда, ўйлаб ўтирмасдан, қўлидаги даскалла билан шартта ўша бошни бутаб ташлабди. М. — М. Дўст, Лолазор

Тоғай унинг башарасига тикилиб тураркан, кўнглида шу истакни туйди: қани энди бу сурбетни бутаб ташласа — Ёшлик

3. Кийинтирмоқ, устини бут қилмоқ.

Икки-уч кун ичида усти-бошини айтганингиздек бутаб қўяман. — П. Турсун, Ўқитувчи

сон-саноқда ёʻқ кишиларга йил ўн икки ой овқат едириб, уст-бошини бутаб, кийим-кечак берамиз — М. Ўринхўжаев, Унутилмас кунлар