бурушиқ

сфт. 1. Ажин босган, бурушган.

Йигит унинг букилган қаддида, бурушиқ юзларида оддий қарилик ожизлигини эмас, балки қуллик изтироби ва синган ғурурнинг забунлигини кўрди. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Суви қочиб қолган, бужмайган.

Бурушиқ олма.

3. от Терининг, матонинг ва шу кабиларнинг бурушган, тиришган жойи; бурма, қат.

Кийимнинг бурушиғи.

Шокир отанинг юз бурушиқларида ғам мавжланган каби туюлди. — Ойбек, Танланган асарлар