burushiq

sft. 1. Ajin bosgan, burushgan.

Yigit uning bukilgan qaddida, burushiq yuzlarida oddiy qarilik ojizligini emas, balki qullik iztirobi va singan gʻururning zabunligini koʻrdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

2. Suvi qochib qolgan, bujmaygan.

Burushiq olma.

3. ot Terining, matoning va shu kabilarning burushgan, tirishgan joyi; burma, qat.

Kiyimning burushigʻi.

Shokir otaning yuz burushiqlarida gʻam mavjlangan kabi tuyuldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Burushgan, tirishgan joy, ajin.BURUŞUK, KIRIŞIK

1. ájim, jiyrıq

2. suwı ketip qalǵan, qurǵaq

3. búrme, qayırım