бурқирамоқ

фл. 1. Паға-паға кўтарилмоқ, буруқсамоқ, бурқимоқ.

Мўридан бурқираб тутун чиқаётир.

Бурқираб чанг кўтарилди.

Те/таги тагидан қозон қайнаётгандай буғ бурқирайди. — С. Анорбоев, Оқсой

Қуёш уфқ қопқасида бурқираб ётган ғубор ичига кирди. — Ёшлик

2. Анқимоқ, гуркираб таралмоқ (ҳид ҳақида).

Ошхона томондан бурқираб сомса ҳиди келди. — Ойбек, Улуғ ёʻл

в 1. rise, heave

2. curl, wreath, swiri

мўридан тутун бурқираб чиқяпти the chimney is belching out smoke

чанг бурқираяпти the dust is swirling

1. burqıraw, burqasınlaw

2. ańqıw (iyis haqqında)