burnogʻi

sft. 1. Oʻtgan yil (oy, kun, hafta)dan oldingi.

Burnogʻi kun. Burnogʻi oy.

Burnogʻi yili terakka oʻn xil atirgul payvand qilgan. — S. Ahmad, Sud

Burnogʻi yili otasi bezgak bilan ogʻrib qazo qilganidan beri roʻzgʻor Abdu Sirojning yosh boshiga tushib qoldi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

Burnogʻi qishning oxirlari edi. Men qandaydir yumush bilan, eshikni taqillatmasdan, bekaning uychasiga kirdim. — Yoshlik

2. kam qoʻll. Burun yashab oʻtganlar, burungilar.

Burnogʻilar masalidurki, boʻlar ishning boshiga, yaxshi kelur qoshiga. — Gulxaniy, Zarbulmasal

a past, last, bygone, former, previous

burnaǵı