бурканмоқ
burkanmoqбурканмоқ
фл. Бирор нарса билан бекинмоқ, ёпинмоқ ёки қопланмоқ.
Кўрпага бурканмоқ. Шаҳар байрам либосига бурканди. Осмон булутларга бурканди.
Кумушбиби бир неча фурсатгача шу куйи бурканиб ётди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ғузор адирлари бу йил ҳам ям-яшил либосга бурканди. — Ёшлик
бурканмоқ
в wrap oneself up (in clothes), muffle
БУРКАНМОҚ
búrkeniw, qaplanıw
бурканмоқ
sich bedecken, sich zudecken, sich überziehen