бурама

сфт. 1. Спирал шаклда буралган, ўралган; буралма.

кичкина бурама мўйловли йигит ҳеч қаерда кўринмасди. — С. Сиёев, Аваз

Айниқса каттакон бурама карнай овози ажралиб турарди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

Улар бурама сўқмоқдан занжирдек олдинма-кетин боришар(ди) — С. Кароматов, Олтин қум

Шаҳзода Мўмин қатлхонага олиб чиқадиган бурама зинапоядан деворни икки қўли билан сийпаб, секин орқага тисланмоқда. — Ф. Жўраев, Обид Жалилов

2. Бураб очилиб-ёпиладиган; винцимон; винтли.

Дарвозабон отнинг калласидек келадиган бурама қулфга узун калитни солиб, анчагача буради-да, дарвозани очди. — М. Осим, Ўтрор

Ҳасанали ҳужранинг узун бурама қул-фини очиб, ичкарига шам ёқди ва бекнинг тўшагини ёзиб, унинг кириб ётишини кутиб турди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Гирдоб, уюрма.

Этакда Сир тўлиб, ўқтин-ўқтин бурамалар ҳосил қилиб, тўлғаниб оқмоқда. — Й. Шамширов, Енгиш

4. айн. Бурма 1, 2.

Бурама кўйлак кийибсиз, Севикли укам, ёр-ёр. — Қўшиқлар

5. кўчма Тескари маъноли, кинояли; аччиқ.

Бурама гап қилмоқ.