buralmoq

fl. 1. Buramoq feʼlining majhul va oʻzlik nisbati.

Vint buralmayapti. Moʻridan buralib chiqayotgan tutun.

Norin daryosi togʻ oralaridan buralib, koʻpirib oqib chiqyapti. — S. Ahmad, Ufq

Chayla oldidagi guvala oʻchoqdan buralib-buralib tutun koʻtarildi. — S. Ahmad, Ufq

Ichida allanima buralib, oʻqtin-oʻqtin sanchiq turardi. — Yoshlik

2. Gavdani bir turli toʻlgʻantirmoq, shu holatda yurmoq, qiltanglamoq.

Parizodlar oʻynab turar, Nozik bellari buralib. — Malikayi ayyor

Ichi yonib, karavotda buralib, tirisha boshladi. — Mirmuhsin, Umid