buloq
булоқbuloq
ot 1. Yer ostidan otilib, qaynab chiquvchi suv va shunday suv chiqib turgan joy, chashma.
Issiq buloq. Buloq suvi. Soʻzning onasi — quloq, suvning onasi — buloq. — Maqol
Buloq boʻyida joy qilishibdi. Dasturxon usti noz-neʼmatga toʻla. — Saodat
Maxsum choʻqqining shunday biqinidan qaynab chiqayotgan buloqda yuvindi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma poet. Boy manba.
Ijod bulogʻi. Onaning qalbi — mehr bulogʻi. — Maqol
Ijod, nashʼa kundan-kun ziyod, Yoʻqdir orzu bulogʻiga band! — Gazetadan
Folklor xalq dahosining tuganmas bulogʻi boʻlib, yozma adabiyot har doim undan bahra topib keladi. — OʻTA
Daromadning yana boshqa bulogʻi chiqib qoldi. — Mushtum
Onaning koʻkragi bitmas buloqdir! Dili oq boʻlganidan suti ham oqdir! — Yo. Mirzo, Oʻgʻil mehri
- Burnidan buloq boʻldi Burnidan chiqdi, tatimadi, zoye ketdi. Toʻychi doʻkonchining ham yegan-ichgani burnidan buloq boʻlib chiqadi. — A. Koʻchimov, Halqa
- Koʻz bulogʻi qaynamoq Qattiq yigʻlamoq, koʻz yoshi toʻkmoq. Endi ona ancha tuzalib qoldi. Faqat Botiralini eslasa, bagʻri eziladi, dili erib, koʻzlarining qoʻsh bulogʻi qaynaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar