булғанмоқ
bulgʻanmoqбулғанмоқ
фл. 1. Булғамоқ 1, 2, 5 феълларининг мажҳул ва ўзлик нисбати.
Лойга булғанмоқ. Ўз шалтоғига булғанмоқ.
Булғаниш бўлса, шаъним бир марта булғанган. Менга мурувват қилмай қўя қолинг. — С. Анорбоев, Меҳр
Йигитлар қўйларнинг сийдик ва тезакларига булғаниб ётган тутқунларнинг қўл-оёқларини ечиб, қўрадан ҳайдаб чиқармоқчи бўлдилар. — С. Айний, Қуллар
2. физиол. Ихтилом бўлмоқ.
БУЛҒАНМОҚ
bilǵanıw
булғанмоқ
sich beschmutzen, schmutzig werden