bulbuligoʻyo

ot 1. Bulbul kabi soʻzlovchi, kuylovchi.

— Ilgari oring kelmas edi, bulbuligoʻyo eding, — dedi asta Tabibiy. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Sayrasang, sen sayra, bulbuligoʻyo. Sen sayrasang, oshiq oʻzin oʻldirur. Oq olma, qizil olma.

2. s. t. Koʻchma Haddan tashqari koʻp gapiruvchi; vaysaqi; maddoh.

Azamning bulbuligoʻyoligi suhbatdoshimga kutganidan ortiq ozuqa berdi, shekilli, u formadagi hamrohiga: — Bu laqqaga oʻxshaydi-ku! — deb, soʻl koʻzini qisib qoʻydi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

1. búlbúldey, búlbúl sıyaqlı sóylewshi

2. awıs. kóp sóyleytuǵın, bijiq