букламоқ

фл. 1. Бир учини иккинчи учига етказиб қайирмоқ, букмоқ, шу тарзда букиб тахламоқ.

Қоғозни букламоқ.

Зайнаб букланган бир қоғозни эрига узатди. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл

Қалами тўнини ечиб, бир четга буклаб қўйди. — С. Сиёев, Аваз

Газетани буклаб, чўнтагига солиб қўйди. — С. Аҳмад, Уфқ

2. Йиғмоқ, ёпмоқ (буклама нарсаларни).

Қаламтарошни букламоқ. Зонтикни букламоқ.

— Бу бир, — деди у катта бармоғини буклаб. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

3. кўчма Бўйсундирмоқ, тобе қилмоқ, енгмоқ.

Одамга эгиладиганга ўхшамайди бу бола, сиз бир гап билан икки буклаб қўйдингиз. — И. Раҳим, Ихлос