buklamoq

fl. 1. Bir uchini ikkinchi uchiga yetkazib qayirmoq, bukmoq, shu tarzda bukib taxlamoq.

Qogʻozni buklamoq.

Zaynab buklangan bir qogʻozni eriga uzatdi. — Mirmuhsin, Chodrali ayol

Qalami toʻnini yechib, bir chetga buklab qoʻydi. — S. Siyoyev, Avaz

Gazetani buklab, choʻntagiga solib qoʻydi. — S. Ahmad, Ufq

2. Yigʻmoq, yopmoq (buklama narsalarni).

Qalamtaroshni buklamoq. Zontikni buklamoq.

— Bu bir, — dedi u katta barmogʻini buklab. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

3. koʻchma Boʻysundirmoq, tobe qilmoq, yengmoq.

Odamga egiladiganga oʻxshamaydi bu bola, siz bir gap bilan ikki buklab qoʻydingiz. — I. Rahim, Ixlos