букик
bukikбукик
сфт. 1. Букланган; буклоғлик; букилган, эгилган.
Прокурор Насриддинов чўнтагидан тўрт букик бир қоғозни чиқариб, қўлини столдаги қўнғироққа чўзди. — К. Алиев, Мараз
Ранг-баранг кийимдаги болалар қадди букик, сочлари оппоқ, кенг юзли кампирнинг атрофини чуғурлашиб ўраб олишди. — С. Нуров, Меҳригиё
Унинг [Икромнинг] букик елкалари ростланган, кўзлари катта-катта очилиб, олайиб кетган эди. А. Асилов, Икром инда-масалан
Кимлар хушбахт, кимлар хоксор, Кимлар қадди букик, мисли ёй! — Миртемир
2. Қуйи солинган, эгилган.
Ҳамманинг боши букик, кўнгли синиқ эди. — Ойбек, Навоий
БУКИК
1. Букланган; буклогиқ.BÜKÜK
2. Қуйи солинган, эгилган.
БУКИК
búgilgen, búklewli
букик
gebogen, gekrümmt, rundgebogen