будур

сфт. Сирти силлиқ эмас, нотекис; ғудда ёки қабарчиқлар билан қопланган; ғўдир. Ғадир-будур қўл.

Мамат бир дам ўзини ёʻқотиб қўйди. Юзидаги хижолат жаҳл билан алмашинди, ғадир-бу-дур башарасидаги туклар тикка бўлиб кет-ди. — С. Анорбоев, Меҳр

Шукуржон тошнинг ёнига тиз чўкиб, унинг қуёшда чўғдек қизиган ғадир-будур сатҳига лабини босди. — О. Ёқубов, Ота изидан

Ёнғоқнинг танаси қучоққа сиғмас даражада. Ғадир-будур. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк