бўзраймоқ

фл. 1. айн. 1 безраймоқ.

Нега хўракка териб ташланган бездек бўзрайиб турибсан? — Б. Раҳимов, Мардлар қиссаси

У менга бўзрайиб қараб турди-да, саломимга алик ҳам олмай, бепарволик билан юзини ўгириб олди. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси

2. Ҳайрон бўлмоқ, анграймоқ.

Мирзолар бир-бирига қарашиб олдилар. Шаҳодат муфти бўзрайиб, ҳамроҳига қаради. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Зайнаб ишини тўхтатиб, бўзрайганча Кумушга қараб қолди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

в look surprisingly or perplexedley, (kimgadir yoki nimagadir) stare (at), goggle (at)