бойвучча

от 1. Бойнинг хотини ёки қизи; бой хотин.

[Оқилжон:] Пулингизни ишлатаман, ер-сув қиламан, сиз бойвучча хотин бўлиб давр-у даврон сурасиз. — Ойбек, Танланган асарлар

Бойвуччанинг қизил лаби қаймоқлансин деб, Илк саҳардан оқшомгача пода боқасан. — Ғ, Ғулом

2. с.т. эск. Уй бекаси; хотин.

Бойвуччам бир ёққа кетган эдилар (эр киши ўз хотини ҳақида).

1. bay hayal, baydıń hayalı yamasa qızı

2. úy biykesi