boʻysira
бўйсираboʻysira
ot Boʻylarning past-balandiga amal qilgan holda saf tortish; saf.
Boʻy-siraning eng oldida turgan qizcha oldinga chiqdi-da, qabrni aylanib oʻtib, qoʻlidagi guldastani haykal tagiga, marmar ustiga avaylab qoʻydi. — A. Muxtor, Chinor
- Boʻysira boʻlmoq (yoki turmoq) Boʻyiga qarab saflanmoq, safda turmoq. Bu maktabning talabalari — oʻspirin yigitlar boʻysira (saf) boʻlib, sharqiy maqomga gurs-gurs qadam tashlab oʻtganda, koʻchaning ikki yuzini odam tutib ketar edi. — A. Qahhor, Oʻtmishdan ertaklar