boyqush

ot 1. ayn. 1 boyoʻgʻli.

Boyqushning ketidan ergashsang, vayronaga borasan. — Qanotli soʻzlar

Odam sharpasini sezgan boy-qush uchib ketdi. — S. Ahmad, Ufq

2. koʻchma Salbiy yoqimsiz voqea-hodisalar darakchisi, sababchisi.

Bir u [Temirtosh] shu baxtga erishgan paytda, yurt ustida falokat boyqushi qanot qoqa boshladi. — M. Osim, Oʻtror

jaholat, xurofot, bidʼat boyqushlari — K. Yashin, Hamza