boʻyinturuq

ot 1. q.x. Omochning ish hayvoni boʻyniga taqiladigan qismi.

Qayoqdandir Qoʻshoq paydo boʻldi. Qoʻlida bir toʻp kanon va bitta boʻyinturuq bor edi. — H. Shams, Juvoldiz

Hoʻkizning gardaniga koʻzi tushdi: qoramtir junlar tagida teri koʻrinib turardi — boʻyinturuqning oʻrni bu. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

2. koʻchma Jabr-zulm, asorat, ogʻir mehnat.

Mustamlakachilik boʻyinturugʻi.

U ikki yarim yil boyning boʻyinturugʻini sudradi. Nima oldi! — Oybek, Tanlangan asarlar

Umr-bod omoch-boʻyinturuqni oʻz gardanida tor-tishning azobini kechirgan dehqonlar koʻp. — S. Ahmad, Saylanma