бойимоқ

фл. 1. Мол-дунёси, бойлиги кўпаймоқ; бойлик орттирмоқ, давлатманд бўлмоқ.

Суқ тўймас, ўғри бойимас. — Мақол

Ёлғончи ёлчимас, ўғри бойимас. — Мақол

Мирза бойигандан бойиб кетди. — Ёшлик

2. Таркибида бирор фойдали нарса миқ-дори кўпайиб, сифат жиҳатидан яхшиланмоқ.

Руда маълум ишловдан кейин анча бойийди.

3. Тўлмоқ, эга бўлмоқ, мукаммаллашмоқ.

Кутубхонамиз янги китоблар билан бойиди.

Кунлар севимли ҳунар ёʻлидаги интилиш ва машғулотлар билан ўтиб, қиз ҳаёти янги воқеа, янги мазмун билан бойиб борди. — С. Абдуқаҳҳор, Галия Измайлова

Ҳар гал бу тафсилот янгидан-янги сўзлар ва ташбиҳлар билан бойиб боради. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа