бояги
boyagiбояги
рвш. Боя, ҳали содир бўлган, боя юз берган, кўрилган, эшитилган; ҳалиги.
Зокир ота холанинг бояги шикоятини эслаб, кўнглидаги гапни айтолмади. — Гулдаста
Анвар кулди. Аммо бу кулиш унинг бояги кулгиларидан тамоман бошқа, яъни бахтиёрлик кулгиси эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Ёмғир боягидан анча тезлашган бўлса.-да, осмон ёриша бошлаган эди. — С. Кароматов, Олтин қум
- Бояги-бояги — бойхўжанинг таёғи Ҳеч ўзгаришсиз, ўзгармаган, қандай бўлса, шундай қолаверган. [Олимнинг] Бошини иккита қилиб қўйишса, очилар деган эдим, бояги-бояги — бойхўжанинг таёғи. — Ҳ. Назир, Қанотлар
- Бояги-бояги(дай) Эскича, аввалгидек, олдингидек, олдин қандай бўлса шундай. Бутун оила аъзолари уч кунгача бир-бирларига тўрсайишиб юришди. Рўзғорчилик эмасми, яна бояги-бояги бўлиб кетишди. — С. Аҳмад, СайланмаБарваста йигит бояги-бояги сиполик билан илжайди. — Ёшлик