bovur

ot 1. Bagʻir, jigar; dil, koʻngil.

Oʻynashgin, kulishgin yoshlik davringga, Haq muyassar qiladi qorday bovringga. — Gulixiromon

Seni koʻrib, bolam tushdi yodimga, Bola deb jigarim-bovrim kuyadir. — U. Poʻlkan, Bir bahor dostoni

2. koʻchma Qarindosh, farzand.

Shundoq ajib yurtsan, jon Qozogʻiston, Qardoshim, qurdoshim, bovurim azal. — A. Oripov

Hammamiz qoʻngʻirotning bovurlarimiz. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi