бовур

от 1. Бағир, жигар; дил, кўнгил.

Ўйнашгин, кулишгин ёшлик даврингга, Ҳақ муяссар қилади қордай боврингга. — Гулихиромон

Сени кўриб, болам тушди ёдимга, Бола деб жигарим-боврим куядир. — У. Пўлкан, Бир баҳор достони

2. кўчма Қариндош, фарзанд.

Шундоқ ажиб юрцан, жон Қозоғистон, Қардошим, қурдошим, бовурим азал. — А. Орипов

Ҳаммамиз қўнғиротнинг бовурларимиз. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси