боумид

сфт. 1. Умид қилувчи, умидли, умидвор.

Боумид бўлмоқ.

2. айн. Дунёйи боумид умидли дунё

— Дунёйи боумид, жигарпорамни бир кўрсам, деб келган эдим, — деди Сурхонбой кўзига ёш олиб. — И. Раҳим, Тақдир

Дунёйи боумид, таъзияни ташлаб келган эдик. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

Мамадашжон, манам, дунёйи боумид, Аҳмадхўжам билан Ҳамзахўжамга бисот йиғиб, тўй анжомини бутлаб қўйганман. — Н. Сафаров, Оловли излар

а hopeful

• боумид бўлмоқ hope (expect; look forward to)