boumid

sft. 1. Umid qiluvchi, umidli, umidvor.

Boumid boʻlmoq.

2. ayn. Dunyoyi boumid umidli dunyo

— Dunyoyi boumid, jigarporamni bir koʻrsam, deb kelgan edim, — dedi Surxonboy koʻziga yosh olib. — I. Rahim, Taqdir

Dunyoyi boumid, taʼziyani tashlab kelgan edik. — Hamza, Boy ila xizmatchi

Mamadashjon, manam, dunyoyi boumid, Ahmadxoʻjam bilan Hamzaxoʻjamga bisot yigʻib, toʻy anjomini butlab qoʻyganman. — N. Safarov, Olovli izlar

a hopeful

• boumid boʻlmoq hope (expect; look forward to)