ботиқ

сфт. 1. 1 Ичига ботган, ботинқи.

Ботиқ оптик шиша. Ботиқ кўзгу.

Мавлоно Биноийнинг ботиқ кўзларида киноя, нашъа ёниб кетди. — Ойбек, Навоий

Йигитнинг ияги олдинга туртиб чиққан, кўзи чу қур, пешонаси ботиқ эди. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

Унинг кўркам, нурли юзида, катта-катта ботиқ кўзларида куйинганликка монанд ифода қашиди. — Ёшлик

Темирчи совутнинг кўкрак қисмини ичдан ботиқ, сиртдан қабариқ қилиб ясайди. — М. М. Дўст, Галатепага қайтиш

2. от. геог. 2 Қуруқликда ер юзасининг, шунингдек, океан ва денгизлар тубининг атрофга нисбатан анча пастга ботган жойлари.

Кучли шамолда ер сатҳи ўзгаради, ботиқлар ва турли хил релеф шакллари пайдо бўлади. — Фан ва турмуш