босириқ

от 1. Ёмон туш, даҳшатли туш.

Урушда кечирганлари қора босириқдай, баъзан хотирадан ўтажак. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

бирдан паришон хаёллар қуюнидан, оғир босириқдан қутулгандай қичқирди Аҳмад — Ҳусайн. Ойбек, Нур қидириб

2. кўчма Даҳшат, хавф, қўрқинч.

қаёққа кўз юрицанг, учига чиққан қашшоқликнинг, забунликнинг босириғи худди чуқур ўпқондай ютаман деб турибди. — Шарқ юлдузи

3. шв. Ёпиқ, от ёпиғи.

Мирохўр юганлаб Ғиротни, босириқ жулини шипириб тортди. — Нигор ва Замон

от 1. шв. айн. Босим ИИ.

2. Босилган, топталган, эзилган, янчилган.

Нари тур-бери тур қилиб, беш-олти киши отга босириқ бўлганни ўртадан олиб чиқдилар. — А. Қодирий, Улоқда

Қушбеги билан мен гўё тоғ остида босириқ бўлган эдик. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ёмон туш, даҳшатли туш.KABUS

н nightmare