босинқи

от 1. Сунъий равишда, атайлаб пасайтирилган; паст, бўғиқ.

Идоранинг ҳовлисида ўн чоғли одам нима тўғридадир босинқи товуш билан сўзлашиб турар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Қатор кетган аудиториялар ёпиқ, ичкаридан босинқи ғовур эшитиларди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Гавҳар қўшни хонада акасининг босинқи овозда ғўнғир-ғўнғир гапирганини, аячасининг кулганини эшитиб, девор томонга ўгирилиб ётди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Оғир, ларзага солувчи.

Ёʻқ, ёʻқ, туш, даҳшатли, босинқи туш. — Э. Аъзамов, Жавоб