boshsiz

sft. 1. Boshi, kallasi yoʻq.

Mansur baxshiga nikohlab berilgan Zuhra begim yolgʻiz oʻgʻlining tobutda boshsiz yotgan tanasini koʻrganda dod soldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Kamolon darvozasi bilan Samarqand darvozasigacha boʻlgan qoʻrgʻon ostlari boshsiz va ishtondan boshqasi toʻnalgan inson gavdalari bilan toʻlibdir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. koʻchma Aqli, miyasi yoʻq, aqlsiz, ahmoq.

Oʻqituvchilarga mahkam bir kuch deb qarab boʻlmaydir, ular orasida ishga yaramaganlari, boshsizlari juda koʻbdir. — Gazetadan