бошқоронғи
boshqorongʻiбошқоронғи
рвш. Бошқоронғилик ҳолатида бўлган, шу ҳолатни кечираётган; ҳомиладор.
Бу сўз унга [хотинига] қандай таъсир қилганини фақат бошқоронғи хотингина билади. — А. Қаҳҳор, Асарлар
кечаси тушига кирибди: хотин олган эмиш, хотини шафтолига бошқоронғи бўлган эмиш. — А. Қаҳҳор, Асарлар