босар-тусар
bosar-tusarбосар-тусар
от 1. Ҳаддан ташқари мағрурланиб, кеккайиб кетмоқ, манманлик қилмоқ; ҳеч нарсани назар-писанд қилмай қўймоқ.
Ҳасанча, анави Сойиб танбурчига ўхшаганлар хўжайин-хўжайин дейишавергач, босар-тусарини билмай қолди. — С. Маҳкамов, Шогирд
Икки оғиз ширин гап эшица ёки учта-тўртта янги кўйлаги бўлса, босар-тусарини билмай қоладиган қизлар ҳам бор. — А. Эшонов, Бир оғиз сўз
2. Ҳовлиқмоқ, шодликдан ўзидан кетмоқ.
Ҳабиба кечадан бери босар-тусарини билмай, зиёфат тараддудини кўрмоқда. — Ҳ. Назир, Очерк ва ҳикоялар
Умиднинг чеҳраси очилиб, хурсанд бўлиб кетганидан, босар-тусарини билмай қолди. — Мирмуҳсин, Умид
босар-тусар
- ~ ини билмай қолмоқ be(come) presumptuous, put on airs, get a swelled head; lose one's head (from success)