boʻrtma
бўртмаboʻrtma
ot 1. Novdaning kesilgan, oʻsimlikning payvandlangan joyida hosil boʻladigan qadoq yoki qavariqlar.
novdalar boʻgʻimga taqab kesilganida, bu joyda boʻrtmalar hosil boʻladi. — R. Musamuhamedov, Moʻl uzum hosili
2. sft. Boʻrtib, turtib chiqqan; boʻrttirib ishlangan.
Boʻrtma naqsh.
bir ustunida Amaki Saidumarxoʻja deb boʻrtma naqsh bilan yozib qoʻygan. — S. Ayniy, Esdaliklar
Komila oʻrtogʻining oq-sariq, uzunchoqroq nozik yuziga, bir oz boʻrtma qovoqlariga tikildi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
boʻrtma
a salient, protuberant