бўртма

от 1. Новданинг кесилган, ўсимликнинг пайвандланган жойида ҳосил бўладиган қадоқ ёки қавариқлар.

новдалар бўғимга тақаб кесилганида, бу жойда бўртмалар ҳосил бўлади. — Р. Мусамуҳамедов, Мўл узум ҳосили

2. сфт. Бўртиб, туртиб чиққан; бўрттириб ишланган.

Бўртма нақш.

бир устунида Амаки Саидумархўжа деб бўртма нақш билан ёзиб қўйган. — С. Айний, Эсдаликлар

Комила ўртоғининг оқ-сариқ, узунчоқроқ нозик юзига, бир оз бўртма қовоқларига тикилди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

а salient, protuberant