бўрсилдоқ
boʻrsildoqбўрсилдоқ
сфт. 1. Бўрсиб, кўпчиб, билқиллаб турган.
Бўрсилдоқ тупроқ.
Ер қор сувига тўйди.чи, деҳқоннинг омади келгани шу: тупроқ кўпчиб, бўрсилдоқ бўлиб кетади. — М. Назаров, Жилвон жилвалари
У она қучоғининг иссиқ тафтини бериб турган юмшоқ, бўрсилдоқ ерга чўккалади, ундан бир чимдим тупроқ олиб, кўзларига суртди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Биққи семиз, лўппи.
Баҳодир қизнинг бўрсилдоқ қўлини ушлаб хайрлашар экан: — Демак, театр, санъат институтига кирар экансиз-да? — деди. — М. Жалолиддинова, Кейинроқ
У [Жавҳарий] ўзининг бўрсилдоқ бош бармоғини эгиб, Раҳимовани кўрсатди. — Фан ва турмуш
- Бўрсилдоқ нон Кўпчиб пишган юмшоқ нон. Ресторан ёнгинасида, новвойхонада иссиқ бўрсилдоқ обинон ёпиляпти. — ГазетаданЛекин ҳаёт дегани фақат мураббо-ю бўрсилдоқ нондан иборат эмас-да. — Х. Султонов, Онамнинг юрти
БЎРСИЛДОҚ
1. Бўрсиб, кўпчиб турган.YUMUŞAK, ŞİŞKİN
2. Биққадай семиз, лўппи.
БЎРСИЛДОҚ
1. porsıldaq, bılqıldap turģan
2. semiz