бўронли

сфт. 1. Бўрон билан ўтган ёки бўрон бўлиб турган.

Бўронли қиш туни.

Кечаси бўлиб ўтган бўронли ва момақалдироқли жаладан

сўнг ҳаво сокин эди. — Газетадан

2. кўчма Кескин, шиддатли кураш, қизғин жанг ва шу кабилар билан тўлиб-тошган.

Кўнглимга битмас фароғат берди онам алласи, Бўронли йиллар жасорат берди онам алласи. — Ё, Мирзо

3. кўчма Жўшқин, туғёнли.

Уни ёш ва бўронли қалби Олиб кетди олис шаҳарга. — А. Орипов, Руҳим

Юлдузлар мисоли кулганда руҳим, Бўронли ҳисларга тўлганда руҳим — А. Орипов, Йиллар армони

1. boranlı, dawıllı

2. авıс. jalınlı, tolqınlı