борлиқ

от 1. флс. 1 Инсон онги ва сезгисидан ташқаридаги обектив дунё, олам, мавжудот.

Аҳмад кўчага чиқди. Кун иссиқ, борлиқ лов-лов ёнарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

чўл ҳам, бутун борлиқ ҳам ноз уйқуда ётгандек. — Ўзбекистон қўриқлари

Интилар борлиқни инсон Баркамол этмоқ учун, Не ажаб, инсонни борлиқ Баркамол этган эмас. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. Кишининг вужуди, жисми, туриш-турмуши.

Борлиғим муҳаббатингиз алангаси билан туташгани ҳолда завжингиз Отабек. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Оғриқ унинг бутун борлиғини чулғарди. — Ёшлик

Дарё ёқасида ўтириб, бутун борлиғи билан қўшиқ айта-ётган қизга кўзим тушди. — Шарқ юлдузи

Борлиғидан совуқ тер қуйилиб кетди. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

3. Барча, ҳамма, бутун.

Ўзбек ойим ўғлининг ўлганнинг устига чиқиб тепиш қабилидан бўлган бу ҳаракатидан тутуни кўкка чиқиб, борлиқ қаҳр-ғазабини эри устига тўкади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар