бўриқмоқ

фл. айн. Буриқмоқ 1.

Яхшибоев ўрнидан сапчиб турди. Кўзлари қонга тўлган, юзи бўриқиб кетган эди. — М. М. Дўст, Лолазор

Йигитларнинг киприкларини чанг босган, юзлари иссиқдан терлаб, бўриқиб кетган эди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар