boʻriqmoq

fl. ayn. Buriqmoq 1.

Yaxshiboyev oʻrnidan sapchib turdi. Koʻzlari qonga toʻlgan, yuzi boʻriqib ketgan edi. — M. M. Doʻst, Lolazor

Yigitlarning kipriklarini chang bosgan, yuzlari issiqdan terlab, boʻriqib ketgan edi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar