boqim

ot 1. Boquv, qarov, parvarish.

Boqimga qoʻyuvdim, soʻyib sotishga koʻzim qiymadi. — Yoshlik

Peshqadam sut sogʻuvchilar oʻz boqisharidagi sigirlardan moʻl-koʻl sut sogʻib olishga erishdilar. — Gazetadan

2. shv. Birovning qaramogʻida boʻlgan, qaram.

Jiyanim menga boqim. Erimnikiga hokimman, Oʻgʻlimnikiga boqimman. — Maqol

— Birovga boqim boʻlib yashagandan oʻlib ketganim yaxshi-da, — deydi. — I. Rahim, Mehr koʻzda

Yuragining kasalligini bahona qilib, ishdan ham boʻshab oldi. Boqim boʻlib oʻtiribdi tekinxoʻr! — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi