боқим

от 1. Боқув, қаров, парвариш.

Боқимга қўювдим, сўйиб сотишга кўзим қиймади. — Ёшлик

Пешқадам сут соғувчилар ўз боқишаридаги сигирлардан мўл-кўл сут соғиб олишга эришдилар. — Газетадан

2. шв. Бировнинг қарамоғида бўлган, қарам.

Жияним менга боқим. Эримникига ҳокимман, Ўғлимникига боқимман. — Мақол

— Бировга боқим бўлиб яшагандан ўлиб кетганим яхши-да, — дейди. — И. Раҳим, Меҳр кўзда

Юрагининг касаллигини баҳона қилиб, ишдан ҳам бўшаб олди. Боқим бўлиб ўтирибди текинхўр! — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси