боқибеғам
boqibegʻamбоқибеғам
сфт. с.т. кест. Ортиқ даражада беғам, бепарво, парвойи-фалак.
У [Ёʻлдош ака] Кенжага дунёни сел олса, тўпиғига чиқмайдиган боқибеғам бўлиб кўринди. — Ҳ. Назир, Васият
— Заб боқибеғамлар бор-да дунёда, —ўйлади ичида Саид. — Й. Мўминов, Олов ва ниҳоллар