боп

сфт. 1. Тўғри келадиган, талаб қилингандек; жуда мос келадиган, муносиб.

Ўйлаб кўрсам, саркотиб одамга шундан боп совға ёʻқ экан. — Н. Сафаров, Ҳаёт мактаби

Текин бойлик ахтаргунча Ўзингга боп ҳунар топ. — Ақл ақлдан қувват олади

Қиз йигитдан гап кутар, йигит эса у боп гап қидирар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Белги-хусусияти ижобий, талаб даражасида, яхши.

Ким минса, шу билар отнинг бопини, Сайис олар илдам отнинг тобини. — Ҳасанхон

3. Қўшма сўзларнинг иккинчи қисмида “мос“, “муносиб“, тўғри келадиган маъноларини ифодалайди:

оммабоп, деҳқонбоп, уруғбоп, этикбоп каби.