bop

sft. 1. Toʻgʻri keladigan, talab qilingandek; juda mos keladigan, munosib.

Oʻylab koʻrsam, sarkotib odamga shundan bop sovgʻa yoʻq ekan. — N. Safarov, Hayot maktabi

Tekin boylik axtarguncha Oʻzingga bop hunar top. — Aql aqldan quvvat oladi

Qiz yigitdan gap kutar, yigit esa u bop gap qidirar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Belgi-xususiyati ijobiy, talab darajasida, yaxshi.

Kim minsa, shu bilar otning bopini, Sayis olar ildam otning tobini. — Hasanxon

3. Qoʻshma soʻzlarning ikkinchi qismida “mos“, “munosib“, toʻgʻri keladigan maʼnolarini ifodalaydi:

ommabop, dehqonbop, urugʻbop, etikbop kabi.