boloxonador

ot 1. ayn. 1 boloxonali.

Shu on mingboshi choʻrt burildi-da, samovar ayvonidan oʻtib, uzoqda koʻringan boloxonador baland, bahaybat darvoza tomonga yugurdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Mansur bolalikdan qadrdon boʻlib qolgan uyning boloxonador tomini koʻzlari bilan izlab topdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. koʻchma salb. 2 Dabdabali, tamtaroqli.

Boloxonador gaplar.

Hosilni nobud qil-may yigʻib-terib olamiz degan boloxonador vaʼdalar qani? — Gazetadan

Rahim Salimovich xushxabarni juda boloxonador tashakkurlar bilan kutib oldi. — P. Qodirov, Uch ildiz

3. Boloxonador (qilib) soʻkish Odob doirasidan juda ham chetga chiqib, oʻtaketgan beadab, choʻziq iboralar, soʻzlar bilan soʻkish.

Shundayam ponsad toʻngʻizdek olishar, yigitlarni boloxonador qilib soʻkardi. — Yoshlik

Odil lovullab yonayotgan qulogʻini tez-tez silar ekan, boloxonador qilib soʻkindi. — Yoshlik